De uitdaging in overgevoelig zijn: kiezen voor jezelf of voor de ander?

De laatste tijd valt het mij steeds meer op dat gevoelige mensen overspannen raken. En ik geloof in een verband.

Wanneer je namelijk vanuit je (hoog)gevoeligheid makkelijk andermans energie, gevoelens en emoties kunt voelen en ervaren, is het maar een klein stapje verder om er rekening mee te houden. Vervolgens kun je met je gevoeligheid voorkomen dat mensen verdrietig, boos of ongelukkig worden. Je weet precies wat je moet doen en wat er van je verwacht wordt om de ander gelukkig te houden en te maken.

Als je invoelt bij een ander is er het risico jezelf te vergeten. Je voelt wanneer een ander geraakt wordt op een gevoelig punt, wanneer de ander wel kan huilen van verdriet of kan schreeuwen van boosheid. Misschien is het voor jou al zo logisch om daarop te anticiperen, te reageren. En misschien helpt het je ook om je niet alleen te voelen, gewaardeerd te voelen of goed genoeg te voelen.

Maar waar ben jij in dit verhaal? Jouw wensen, verlangens, zoektocht naar liefde, passies en drijfveren?

Als je gevoelig bent is het makkelijk constant met je energie in andermans energie te wroeten. Het risico is er echter dat je dat meer doet dan dat je je eigen energie nog voelt. Duizelig worden, licht in het hoofd, vermoeidheid, koude voeten, last van andermans moeheid, emoties of pijnen kunnen het gevolg zijn. Het is mooi dat je kan invoelen; maar wees je bewust van alle shit die je meeneemt in je eigen energie.

Je neemt de vuilnis van je moeder/vader/broer/zusje/collega’s/vrienden etc toch ook niet mee naar huis?

Doe dat dan ook niet met de energie van de ander. Want dan is het makkelijk om richting overspannen te gaan. Enerzijds door andermans behoeftes te vervullen (omdat je die zo goed aan kan voelen), anderzijds om hun vuilnis ook mee te nemen naar je eigen energie.

De eerste stap van overgevoeligheid (last hebben van andermans energie) naar invoelend vermogen (het vermogen om in te voelen wanneer je wilt en hier bewust in te zijn) ben jij zelf. Kies allereerst voor jezelf. Vraag jezelf eens af: wat wil ik? Waar liggen mijn grenzen? Wat maakt mij gelukkig? Waar houd ik van? Waar krijg ik energie van? Zorg voor jezelf. Maak jezelf gelukkig. Gebruik die gevoeligheid waarmee je bij de ander voelt eens voor jezelf. Stel je maar voor dat je enorme voelsprieten hebt en dat je die voeltsprieten uit de energie van al die andere mensen haalt en eens in je eigen hart stopt. Om daar eens te voelen.

De eerste stap van overgevoeligheid naar invoelend vermogen is bewustzijn van wat jouw eigen verlangens zijn. Wie jij bent. Wat jij wilt.

Jezelf vervullen.

En dat is niet egoïstisch. Uiteindelijk zullen ook de mensen die van je houden blij zijn dat je energie en liefde in jezelf stopt. Want als jij jezelf liefde, energie en vervulling geeft; heb je ook meer liefde en energie te geven aan een ander. Zonder dat het je energie kost.

Je zult eerst moeten weten hoe je jouw eigen energie genereert, hoe jij jouw eigen energie en levensgeluk opwekt. Dan pas weet je dat je nooit energie te kort kan komen. En je kunt weten dat een ander er meer aan heeft als jij hem helpt zijn eigen energiebron aan te wakkeren, dan dat jij al je energie aan hem geeft.

Als jij je energie aan een ander geeft: Ben jij je energie kwijt en weet de ander niet hoe hij zijn eigen energie kan opwekken en zal dus meer van je vragen.

Als jij je eigen energie leert op te wekken en daardoor dit ook aan de ander kan leren: Hebben jullie beiden de liefde en energie om in evenwicht samen te zijn.

Zorgen voor jezelf is een meer duurzame oplossing voor jezelf en een ander.

Ik ontmoette laatst iemand die zei: “Juist door mijn overgevoeligheid wordt ik uitgedaagd om voor mezelf te kiezen.” Mooi he?

Ga jij de uitdaging aan?

Cynthia van Hooydonk