Welke spirituele lessen kunnen we leren van de ramp in Haïti?
De spirituele lessen van de crisis in Haïti.
Deze heftige schokken herinneren ons eraan dat we niet eens de belangrijkste dingen in ons leven kunnen beheersen, zelfs datgene wat ons het meeste veiligheid lijkt te bieden, kan in een flits weg zijn. Door onze gedeelde gevoelens van paniek en bezorgdheid, komen diepe vragen op in de wanhopige zoektocht naar antwoorden.
Waarom gebeuren dit soort dingen? Waarom overkwam het juist hén? Hoe kan ik nou zeker zijn dat mij nooit iets ergs zal overkomen? Hoe kan ik de dag het hoofd bieden wanneer de angst voor verlies mijn vermogen om te genieten overschaduwt? Hoe kan ik de verantwoordelijkheid om mezelf en mijn geliefden veilig door het leven te loodsen aangaan wanneer ik verteerd word door zorgen? Hoe kan ik in een consumptiewereld leven waarin consumptie ons allemaal consumeerd, met een onzekerheid waarvan het alleen zeker is dat deze nòg onzekerder zal worden, en dat onzekerheid om elke hoek schuilt?
De antwoorden op deze vragen zijn moeilijk te vinden, of in ieder geval in de wereld buiten ons. Maar ze kunnen zeker van binnen worden gevonden; het is een kwestie van de methode herinneren, het pad om daar te komen, het spoor vinden naar dit diepgaande innerlijke gevoel van vervulling, van één te zijn met het leven; het gevoel dat we zo vreugdevol en vrijelijk konden ervaren als kinderen.
Er zijn twee levensfeiten die we vaak proberen te negeren: het leven is niet eerlijk en alles verandert, constant. Door deze realiteiten volledig te aanvaarden, kunnen we focussen op datgene wat ons ware stabiliteit zal brengen – iets wat niet in materiële veiligheid gevonden kan worden – en door dat te doen, kunnen we de verwachtingen die we onze externe omstandigheden opleggen beginnen los te laten.
Wanneer we externe veiligheid zoeken, zoeken we stabiliteit in datgene wat altijd verandert; daarom hebben we ook zoveel zekerheid nodig, maar geen enkele zekerheid is absoluut in deze wereld. Het leven is een opeenvolging van momenten, en tijdens de meeste daarvan zijn we afwezig. En wanneer we bij onze laatste halte aankomen of op een of andere manier herinnerd worden aan ons eigen sterfelijkheid, voelen we ons vaak ontevreden, dat we niet volledig hebben geleefd… alsof de tijd als water door onze vingers is gegleden.
De meesten van ons zinnen de hele tijd op de toekomst, meten onze resultaten, kijken terug op en denken aan wat er in het verleden is gebeurd, bang dat hetzelfde ook in de toekomst zal gebeuren – zodanig dat dit huidige moment ongrijpbaar voor ons is. Maar het heden, het enige wat we echt hebben en de enige plaats waar we echt kunnen veranderen, is ook de enige ervaring waarin we ware veiligheid kunnen vinden.
Of de buitenwereld nu wordt geschokt door een aardbeving of een economische crisis, door ziekte of door een stressvolle situatie, we kunnen het maar op een plek confronteren: het hier en nu. Door aanwezig te zijn – aanwezig met onszelf, aanwezig met elkaar, aanwezig in onze gevoelens – kwetsbaar, zonder de dimensie van de impact te ontkennen, en ons mee te laten voeren door het leven, zonder onze emoties te ontkennen: die gevoelens die we al zo lang genegeerd hebben, die diep binnen ons liggen begraven, vermeden en in iets corrupts verwrongen, een onderdrukte wrevel die onze relaties vergiftigt en onze gezondheid beschadigt. Onze emoties horen te vloeien als water en de oevers van onze menselijke ervaring te wassen bij hun doorgang, vloeiend zoals het leven door de tijd, dansend door deze illusie, die ons roept, ons uitnodigt om menselijker en echter te worden in elk moment.
Ik kan alleen veiligheid vinden wanneer ik me naar binnen keer, in het oog van de storm, de kern van de orkaan die me nog dieper meevoert in zijn stilte; als ik naar buiten ga in de chaos, zal ik mezelf erin verliezen; als ik diep naar binnen keer, vind ik mezelf in de leegte.
Als we vanuit deze innerlijke connectie leren lezen, zal deze veiligheid met vertrouwen vullen en zullen we weten dat niets wat permanent en echt is verloren kan raken, dat niets wat op liefde gebaseerd is verloren kan raken. Dan zullen deze uitdagingen en tragedies ons helpen bij onze groei, ons naar meer liefde leiden, ons een zetje geven om te geven, want dat is de ware natuur van liefde.
We kunnen dit zien in hoe er op de crisis in Haïti werd gereageerd. Net wanneer we geloven dat er geen hoop is voor de mensheid, zien we landen vliegtuigen en schepen sturen, en presidenten en vertegenwoordigers van over de hele wereld samenkomen om hun hulp te bieden. Dus de helden stralen, de stille harten die vrijelijk geven, zodat de pijn en het lijden van de slachtoffers kan worden verminderd, zodat ze troost geboden kan worden en ze de hulpmiddelen toegereikt krijgen om zich weer aan te passen en verder te gaan, dankbaar voor wat het leven heeft gegeven, en datgene wat het leven heeft weggenomen liefdevol los te laten.
We kunnen niets doen om het tegen te houden, en het heeft ook geen zin om nu te lijden voor wat de toekomst kan brengen. Maar we kunnen wel vooruitgaan en geven, we kunnen ons erop richten om elk moment de mensen om ons heen meer te geven in plaats van ze te bekritiseren, dankbaar te zijn voor datgene wat we hebben gekregen, en datgwene wat ons niet dient om onze passie voor het leven te ontwikkelen los te laten.
We kunnen de banden van liefde die ons allemaal omsluiten versterken, ‘ja’ zeggen waar we ‘nee’ hebben en zo een nieuwe kleur aan ons leven te geven geven, waarbij we deze kans gebruiken als een diepgaand geschenk om naar onszelf te kijken en te voelen, om te veranderen en te vloeien en onszelf in dit moment te aanvaarden.
Vind jezelf nu – in dit moment – in het centrum van de cycloon. Verwelkom deze nieuwe manier van leven, volledig verbonden met je hart: daar pulseert de essentie van het leven zelf, daar spreekt je ware stem en weerklinkt hij diep binnen je en in alles, waardoor alles één wordt in de eenheid van liefde.
Isha Judd is auteur van het boek Waarom lopen als je kunt vliegen?, waarin ze haar systeem voor zelfliefde en bewustzijnsexpansie uiteenzet. De Nederlandse versie zal medio april worden uitgebracht.
Op 15 april 2010 zal ze ter promotie van haar boek een conferentie verzorgen in Amsterdam en op 5 mei in Brussel. Ook zal ze in het weekend van 8 en 9 mei een seminar verzorgen in Brussel. Meer details zullen in de agenda worden gepubliceerd.
Foto: Dvidshub.
